Magnetoshere (แมค-นี-โทส-สะ-เฟียร์) คืออวกาศชั้นนอกสุดรอบๆดาวเคราะห์ที่มีสนามแม่เหล็ก โดยรูปร่างของชั้น magnetoshere จะเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสลมสุริยะ โดยขอบเขตชั้นนอกสุดของ magentoshere เรียกว่า magnetopause  และบริเวณที่มีความแปรปรวน ของเส้นแรงแม่เหล็กเนื่องจากกระแสลมสุริยะ เรียกว่า magnetosheath  ส่วนบริเวณ magnetoshere ที่ยืดยาวออกไปตามทิศทางลมสุริยะ เรียกว่า magnetotail  
           ดาวเคราะห์และบริวารในระบบสุริยะบางดวงจะมีชั้น magnetoshere ด้วยเช่น ดาวพุธ โลก และดาวเคราะห์ยักษ์ อย่าง ดาวพฤหัสที่มีชั้น magnetoshere กว้างใหญ่กว่าดวงอาทิตย์

magnitude (แมค-นิ-จูด) คือความสว่างของวัตถุท้องฟ้า ที่กำหนดเป็นค่าของตัวเลข กำหนดใช้ครั้งแรกเมื่อ สองศตวรรษก่อนคริสตกาล โดยนักดาราศาสตร์ชาวกรีก ชื่อ ฮิปปราคัส (Hipparchus) โดยกำหนดไว้ 6 ค่า คือ 1 มีความสว่างที่สุด และ 6 มีความสว่างน้อยที่สุดที่ตามองเห็น 
           ปัจจุบันทราบว่า ความสว่าง (magnitude) 1 สว่างมากกว่า 6 ถึง 100 เท่า ดังนั้นแต่ละช่วงของ ความสว่างห่างกันเท่ากับ รากที่ 5 ของ 100 หรือเท่ากับ 2.512 หมายความว่า 1 สว่างมากกว่า 2 อยู่ 2.51 เท่า และ 1 สว่างมากกว่า 3 อยู่ 5 เท่า เราสามารถคำนวนความแตกต่าง ของความสว่าง ได้จากสูตร 
         
                                    2.512 ยกกำลัง magnitude 
เช่น
ดาวฤกษ์ A ความสว่าง 2.5 และดาวฤกษ์ B ความสว่าง 7.5 ดังนั้น A จะสว่างกว่า B เท่ากับ 
                                   2.512 ^( 7.5-2.5) = 100 เท่า

          สำหรับวัตถุที่มีความสว่างมากกว่า 1 จะมีค่าเป็น ศูนย์ และ ติดลบ ยิ่งติดลบมาก ความสว่างก็ยิ่งมาก เช่นดวงอาทิตย์ เป็นวัตถุท้องฟ้าที่สว่างที่สุด มีค่าเท่ากับ –27 ส่วนวัตถุท้องฟ้าที่สว่างน้อยที่สุดเท่าที่บนโลกสังเกตเห็นมีค่าเท่ากับ +30  ดูเรื่อง absolute magnitude

Meteoroids (มี-ทิ-เออ-ลอย) หรือดาวเคราะห์น้อย เป็นกลุ่มของวัตถุขนาดเล็กเป็นพวกหิน และฝุ่น ที่โคจรอยู่รอบ ดวงอาทิตย์ อยู่ระหว่าง ดาวอังคารกับดาวพฤหัส  ดาวเคราะห์น้อยบางดวงเป็นเศษซากหลงเหลือของดาวหางด้วย กลุ่มของดาวเคราะห์น้อยเหล่านี้บางที่เราก็เรียกว่า Meteor Stream

Meteor Train (มี-ทิ-เออ-ทเรน) หางของฝุ่นหรือก๊าซที่แตกตัว หลงเหลือเป็นทางยาวตามแนวดาวตกนั่นเอง