เป็นเวลานานมาแล้วที่มนุษย์เราเงยหน้าดูท้องฟ้าในยามค่ำคืนมองเห็นดาวระยิบระยับ เต็มท้องฟ้า แล้วถามตัวเองว่านั่นคืออะไร มาจากไหนและมันอยู่ไกลแค่ไหน 
     ในยุคแรกๆการดูดาวจะเป็นหน้าที่ของ พระที่สอนศาสนา พวกเขาได้เพียงแต่ บันทึกตำแหน่ง ที่ดาวฤกษ์ปรากฏบนท้องฟ้า และทำนายตามหลักโหราศาสตร์เท่านั้น
     ปัจจุบันเมื่อเทคโนโลยี่ก้าวหน้าขึ้น มีการประดิษฐกล้องโทรทัศน์ กำลังขยายสูงมากขึ้น ทำให้เราทราบว่าดาวฤกษ์คือกลุ่มก๊าซร้อนขนาดมหึมา ซึ่งอยู่ไกลมากจนไม่สามารถบอกระยะทางเป็นกิโลเมตร หรือเป็นไมค์ได้ ต้องใช้หน่วย เป็นปีแสง หรือ หน่วยเป็น พาร์เสก Parsec ( 1 ปีแสงคือระยะทางที่แสง ใช้เดินทางในเวลา 1 ปี เมื่อในเวลา 1 วินาทีแสงเดินทางได้ 186,000 ไมล์ ดังนั้น 1 ปีแสงมีค่าเท่ากับ 6 ล้านล้านไมล์ หรือ 6 x10¹² ไมล์ หรือ 9.3 ล้านล้านกิโลเมตร และ 1พาร์เสก เท่ากับ 3.26 ปีแสง )
               

ดวงอาทิตย์ ก็คือดาวฤกษ์ดวงหนึ่งซึ่งโลกของเราโคจรเป็นบริวารอยู่ และเป็นดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้เรามากที่สุดคือ   93 ล้านไมล์  (149 ล้านกิโลเมตร)   หรือ 1 AU. (Astronomical Unit) ซึ่งแสงจากดวงอาทิตย์ ใช้เวลาเดินทางมาถึงโลกนาน 8 นาที ยิ่งเราศึกษา ดวงอาทิตย์ได้มากเท่าไหร่ เราก็สามารถรู้จัก ดาวฤกษ์บนท้องฟ้ามากขึ้นเท่านั้น

         ดาวฤกษ์ที่ไม่ใช้ดวงอาทิตย์และอยู่ใกล้เราที่สุดคือ พร๊อกซิม่าเซนทาวรี่ (Proxima centauri) ในกลุ่มดาวม้าครึ่งคน (Centaurus) อยู่ห่างจากโลก 4.3 ปีแสง คือแสงจากดาวพร๊อกซิม่าเซนทาวรี่ ใช้เวลาเดินทางมาถึงโลก 4.3 ปี หรือห่างจากโลก มากกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 280,000 เท่า   นั่นคือหากเรามียานอวกาศที่สามารถเดินทางได้เร็วเท่าแสง เราจะใช้เวลาเดินทาง ไปกลับดาวฤกษ์ที่ใกล้ที่สุด นานเกือบ 9 ปี แต่ในปัจจุบันยานอวกาศที่เร็วที่สุดมีความเร็วเพียง 50,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และต้องใช้เวลาเดินทางถึง 600,000 ปี ที่จะเดินทางไปถึงดาวดวงใกล้สุด
        ดาวฤกษ์ที่เราเห็นบนท้องฟ้านั้นจะเป็นสมาชิกของกาแล๊กซี่ที่เราอยู่ ที่เราเรียกว่า "กาแล็กซี่ทางช้างเผือก" ที่มีเส้น ผ่าศูนย์กลางกว้างราว 150,000 ปีแสง ดังนั้นดาวฤกษ์ที่อยู่ไกลที่สุดที่เราสามารถเห็นได้คือ PC0832/676 ในกลุ่มดาวหมีใหญ่ (Ursa major) ความสว่าง +14   อยู่ห่างจากโลกประมาณ 60,000 ปีแสง